یادگیری زبان در ایران بهتره یا در مالزی؟
یک سلام نیرومند و ناخسته از مالزی عرض میکنم خدمت زبان آموزهای خسته در ایران ، بخصوص کسانی که لطف میکنند و به من و نوشته های من اعتماد میکنند .
خوب بحث امروز در مورد زبان هست ؟
چرا زبان ؟
به دلیل اینکه در این مورد ایمیلهای خیلی زیادی برام ارسال میکنید ، و خیلی ها سوال میپرسند که زبان رو در ایران یاد بگیریم بهتره یا بیائیم مالزی .
که تصمیم گرفتم این پست رو براتون بنویسم .
ای بابا من چقدر تصمیم میگیرم ها ....
اشکالی نداره ، تا باشه از این تصمیم ها ، فقط دعا کنید هیچ کدومش مثل تصمیم کبری نشه .
خوب بگذریم ... بریم سر اصل مطلب .
من به کسی کاری ندارم که ، تو ایران مونده و زبانش پیشرفت کرده یا اینکه پیشرفت نکرده ، و به کسی هم کاری ندارم که اومده تو مالزی برای یادگیری زبان و خیلی از ایران بهتر بوده پیشرفتش یا کسی که اومده اینجا و اصلا زبانش پیشرفت نکرده .
من فقط میخوام اینجا تجربه یادگیری خودم از زبان انگلیسی در ایران و مالزی رو براتون بگم و در آخر بهتون بگم که زبان رو تو ایران بخونید یا بیائید مالزی برای کلاسهای زبان ؟
هر زمانی که تصمیم میگیرید بیائید خارج از کشور ، قبل از همه چی ، فکر و ذکرتون رو بذارید رو زبان انگلیسی ، چون ندونستن زبان انگلیسی در خارج ار کشور ، باعث میشه مشکلات خیلی زیادی از قبیل هزینه و پس رفت تحصیلی براتون ایجاد کنه .
من هم وقتی تو ایران دانشجو بودم و درس میخوندم ، اصلا زبان انگلیسی بلد نبودم ، حتی از درس زبان انگلیسی تو مدرسه و دانشگاه فراری بودم ، اکثر کلاسهاشو غیبت میکردم ، آخر ترم هم یه نمره زورکی میگرفتم تا تابستون دیگه وقتمو نگیره ، البته استاد زبان هلم میداد .
آخه نمیدونستم که یه روزی زندگیم و تحصیلم میشه زبان انگلیسی .
اون وقت ها که ایران بودم ، باور کنید نمیتونستم یک آدرس رو به انگلیسی بپرسم .
ولی الان چی ؟
من نمیگم چون چندسالی خارج از کشور زندگی میکنم دیگه ته زبان انگلیسی هستم ، و نمیگم که هیچی بلد نیستم.
خوشبختانه الان زبان انگلیسی ام در حدیه که :
خیلی راحت و روان انگلیسی صحبت میکنم ، خیلی راحت همه فیلم های آمریکائی رو میفهمم ، خیلی راحت اخبار انگلیسی رو میفهمم ،خیلی راحت نامه های بلند انگلیسی مینویسم و با محیط اطرافم ارتباط برقرار میکنم .
و از همه مهمتر ، خیلی راحت سر کلاس دانشگاه که میرم ، بدون مشکل درس رو میفهمم و از پس کتابهای 300 تا 700 صفحه ای که به زبان انگلیسی هستند و امتحانات رشته مهندسی ، راحت بر میام .
ولی چون زبان واقعا یه دریاست ،
هنوز میگم هیچی بلد نیستم و یک زبان آموزم .
هنوز هم گاهی اوقات که در کتابها به لغات انگلیسی بلند و سخت برخورد میکنم ، یادداشتشون میکنم و تو یه دفترچه در جیبم ، همراهم هست و هر زمانی فرصت بشه ، مرور میکنم .
تو ایران یه کم کلاس زبان رفتم ، تو مالزی هم در حد معمول .
ولی این رو بهتون بگم که اگه واقعا خودتون بخواهید ، هر کجای دنیا که باشید زبان رو یاد میگیرید ، فقط به شرط، اینکه خودتون بخواهید و فنون یادگیریشو بلد باشید ، یا بهتون یاد بدهند .
حالا در کنار همه اینها ، معمولا اکثر دانشجویان ایرانی که میان مالزی برای ادامه تحصیل ، مشکل زبان انگلیسی دارند ، حتی اونهایی هم که مدرک تافل یا آیلتس دارند به خوبی نمیتونند حرف بزنند و ارتباط برقرار کنند .
که این قضیه در حین تحصیل خیلی براشون مشکل ساز میشه و باعث افت تحصیلی شدیدشون میشه .
ببینید دوستان ، یادگیری زبان انگلیسی ، به نحوی هست که شما خودتون 80 درصد درش نقش دارید و کسی هم که بهتون آموزش میده ، 20 درصد کار رو .
حاا این استاد عزیز که 20 درصد کار دستشه ، خیلی باید براتون مهم باشه ، چون اگه به خوبی فنون یادگیری رو بهتون نگه ، شما نمیتونید به اون 80 درصد برسید . یعنی در واقع باید بهتون خوب و مفید اموزش بده .
من الان میخوام یه مطلب خیلی مهمی رو بهتون بگم :
روشهای یادگیری زبان انگلیسی در ایران کاملا با روشهای یادگیری انگلیسی در مالزی یا هر کشور خارچی فرق میکنه .
این رو هم تجربه من میگه و هم کسانی که دور و بر من هستن که هم در ایران زبان خوندند و هم در مالزی .
حالا میخواهیم با هم روش تدریس در ایران و مالزی رو به طور ساده با هم بررسی کنیم ببینیم کدوماشون بهتره .
روش تدریس زبان انگلیسی در ایران ، مثلا برای یادگیری کلمه Nurse :
استاد به زبان فارسی به دانشجو میگه : Nurse یعنی پرستار
استاد به زبان فارسی به دانشجو میگه : این کلمه رو بنویس تو دفترت .
استاد به زبان فارسی به دانشجو میگه : معنی Nurse چی میشه ؟
بعد دانشجو به زبان فارسی به استاد میگه : آقا Nurse یعنی پرستار ، درست گفتم ؟
استاد به دانشجو میگه : آره درسته .
خوب دیدین تو یادگیری یک کلمه فقط همون یک کلمه رو شما یاد گرفتین و هیچ چیز ، بجز اون یاد نگرفتین و اصلا انگلیسی صحبت نکردین در زمان یادگیری این کلمه ، این تجربه من و خیلی از دوستانی هست که تو ایران رفتند کلاس زبان ، از طرفی وقتی شما دارین میائین اینجا صحبت کردن به زبان انگلیسی ( Speaking )خیلی براتون مهمه ، ولی برای یادگیری کلمه Nurse هیچی صحبت نکردین .
حالا اینجا رو نگاه کنید ...
روش تدریس زبان انگلیسی در مالزی ، مثلا برای یادگیری کلمه Nurse :
استاد به زبان انگلیسی به دانشچو میگه :and Helps to Patients Nurse Meanse a Person Who Works In Hospita
یعنی استاد میگه Nurse یا همون پرستار ، یعنی شخصی که تو بیمارستان کار میکنه و به مریضها کمک میکنه .
استاد به زبان انگلیسی به دانشجو میگه : Please Write Down This Word In Your Nots
یعنی استاد میگه لطفا این کلمه رو تو دفترتون بنویسید یا یادداشت کنید .
استاد به زبان انگلیسی به دانشجو میگه : What Is The Meaning of Nurse?
یعنی استاد میگه معنی کلمه Nurse چی میشه ؟
بعد دانشجو به زبان انگلیسی به استاد میگه : Sir , It Meanse a Person Who works In Hospita.Am I Right?
استاد به زبان انگلیسی به دانجشو میگه : Yes It's Correct .Thank You
خوب اینها تجربه من و چندین نفر از دوستان بود ، و مطمئنم آکثر شما ها هم این تجربه رو دارید .
یک زبان اموز موفق کسی هست که چهار مهارت زبان انگلیسی رو با هم یاد بگیره .
چهار مهارت اصلی زبان انگلیسی اینها هستند :
خواندن ( Reading)
نوشتن ( Writing)
گوش دادن ( Listenin)
صحبت کردن ( Speaking)
حالا اگه به مثال من در مورد کلاس ایران و مالزی نگاه کنید مقایسه ها ، برای اون لحظه یادگیری به صورت زیر میشه :
در کلاس انگلیسی در ایران :
در این کلاس و در اون لحظه ، روی هیچ کدام ار مهارتها کار نشد ، فقط نوشتن یک کلمه .
در کلاس انگلیسی در مالزی :
روی مهارت LISTENING کار کردین ، چون وقتی به صحبنهای استاد گوش میدین ، یعنی دارین درواقع گوش کردن به زبان انگلیسی رو تمرین میکنید و این مهارت ، پیشرفت میکنه .
روی مهارت SPEAKING کار کردین ، چون برای یادگیری یک کلمه ، حداقل 2 خط انگلیسی صحبت شد .
روی مهارت WRITING کار کردین ، چون برای معنی یک کلمه که تو ایران به فارسی معنی ها رو مینویسید ف اینجا شما برای اون یک کلمه ، یک خط انگلیسی نوشتین .
روی مهارت READING کار کردین ، چون وقتی شما معنی کلمه رو ، در یک خط به زبان انگلیسی مینویسید ، در واقع برای مرورش مجبور میشین ، یک خط انگلیسی هم بخونید ، ولی در ایران به جای این یک خط ، شما یک کلمه فارسی میگین که اون هم پرستار هست .
و اما مزیت های یادگیری زبان در خارج از کشور ، حالا یا مالزی یا یه کشور دیگه :
۱- محیط انگلیسی زبان باعث میشه که شما مواردی رو که در کلاس یاد گرفتین در طول روز صحبت کنید و به کار ببرید و دیگه فراموششون نکنید.
۲- چون برای اولین بار میخواهید به دانشگاه برین و به زبان انگلیسی درس بخونید ، بهتر این هست که یک تجربه ای داشته باشید ، و این کلاسهای زبان خودش بهترین موفقیته .
۳- قبل از رفتن به کلاس دانشگاه ، در حین کلاسهای زبان میتونید برین با دانشجوها و اساتید رشته ای که میخواهید ادامه بدین ، صحبت کنید و با روشهای تدریس و کتابها آشنا بشین .
۴- یادگیری زبان در خارج و در کلاس ها به این نحو هست که شما سر کلاس مجبور میشید انگلیسی صحبت کنید .
۵- معانی کلمات رو به صورت پیشرفته یاد میگیرین نه به زبان فارسی ، مثل کلمه پرستار که گفتم .
۶- قبل از دانشگاه این کلاسها شما رو برای نوشتن و خواندن کتاب های انگلیسی و ادامه تحصیل در دانشگاه بین المللی آشنا میکنه .
۷- قبل از اینکه برین دانشگاه ، با محیط اینجا به خوبی آشنا میشین ، و دیگه بدون عجله دانشگاهتون رو انتخاب میکنید ، یعنی شما میائین برای کلاس زبان ولی خودتون برای دانشگاه ، اول میرین دانشگاه رو از نزدیک میبینید و بعد تصمیم میگیرید .
خوب این هم از این
حالا میرسیم به موضوع اومدن یا نیومدن ....
من پیشنهادم اینه که حداقل برای یک دوره هر چند کوتاه مدت در کلاسهای زبان اینجا شرکت کنید ، این رو فقط به این دلیل میگم که قبل از رفتن به دانشگاه یه آمادگی داشته باشید .
آره ، شاید فکر کنید که ای بابا ، این همه هزینه کلاس زبان رو کی میده دیگه .
بله دوستان هزینه کلاس زبان در مالزی بالاست ، ولی فقط نسبت به کلاسهای ایران هزینه اش بالاست ، کشور مالزی برای ما ایرانی ها هزینه اش از اکثر کشورها پائینتره .هزینه زبان رو در قسمت کالج های زبان نوشته ام برین نگاه کنید .
من همه مزیتها رو گفتم .
و تنها عیبش اینه که باید پول بدین دیگه .
خوب شما خودتون حساب جیبتون رو دارید .
اگر واقعا هزینه کلاسهای زبان رو ندارید ، تو همون ایران زبان بخونید ، ولی یک استادی بگیرید و یک کلاسی برین که با روشی که من در مورد کلمه NURSE گفتم ، بهتون زبان درس بدن .
ولی ولی ولی ولی
ولی
اگر واقعا یه مقدار پول دارین و پولتون میرسه ، به جای یکی 2 تا از تفریحات و لباس خریدنهاتون ، حتما بیائین مالزی برا کلاس ، اصلا نه برای یادگیری ، بلکه برا بقیه مزیتهاش که گفتم .مثلا اینکه حداقل دانشگاهی رو که انتخاب کردین ، میبینید ، اصلا شاید خوشتون نیومد ، شاید همه برنامه ریزی هایی که کردین ، اومدین اینجا و به قول خودمون به دلتون زد .
چون برا بدست آوردن اون همه تجربه و مزیت ، برای شروع تحصیلتون ، ارزش داره که مثلا در طول 6 ماه اول زندگیتون اینجا ، کمتر لباس بخرین ، یا کمتر تفریح برین ، یا به جای بهترین رستوران ، یه رستوران معمولی برین ، و پولش رو بدین برا زبان.
اگر هم واقعا پولش رو ندارین و احساس میکنید این 1 میلیون تا 2 میلیون پول رو اگه بدین ، براتون مشکل سازه ، باز هم هیچ اشکالی نداره ، ایران بخونید ولی حساب شده و خوب .
اینها نظر شخصی من بود و تجربه چند سال زندگی ، تحصیل در خارج کشور .
امیدوارم که براتون مفید باشه و بتونید استفاده کنید.
فعلا
همگی بای
| نظر ها |
|
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||

Kuala Lumpur Time
Tehran Time